Prédikun séra Denis, Sunnudag 15. febrúar 2004
Upprisa Jesú er einn af höfuðatburðum trúar okkar og hver og ein sunnudagsmessa er eins konar endurtekning páskahátíðarinnar.Þann vitnisburð um upprisu Jesú, sem sannanlega er elstur, finnum við í 1. Korintubréfi og er hluti af síðari ritningarlestri dagsins. Þetta bréf skrifaði Hl. Páll kringum 56 eða 57. Trúin á upprisu Jesú frá dauðum var, að öllum líkindum, fyrsta trúarsetningin í frumkristninni.
Hl. Páll skrifar: "Ef von vor til Krists nær aðeins til þessa lífs, þá erum vér aumkunarverðastir allra manna. En nú er Kristur upprisinn frá dauðum sem frumgróði þeirra, sem sofnaðir eru." (1Kor 15:19-20)
En von okkar til Jesú nær ekki aðeins til þessa lífs. Á andlegri vegferð okkar heim til Guðs eigum við að dæma alla hluti lífsins í ljósi eilífðarinnar. Allt það sem hjálpar okkur að komast nærri Guði er gott, allt annað er slæmt.
Jesús er óhræddur við að leiðbeina okkur og hjálpa okkur á vegferð okkar heim til Guðs: "Verið ekki áhyggjufullir um líf yðar. SSS Hafið því ekki áhyggjur af morgundeginum. Leitið fyrst ríkis Guðs og réttlætis, þá mun allt þetta veitast yður að auki."
Jesús biður okkur að elska Guð með óskiptu hjarta. Ef við eigum að taka framförum í hinu andlega lífi þá verðum við að minnsta kosti að hafa löngun til þess að ná þessu markmiði.
En hvað þýðir það að leita Guðs og elska hann með óskiptu hjarta?
Heimurinn segir: "Þú getur ekki orðið hamingjusamur nema þú sért ríkur. En Jesús segir:"Sælir eruð þér, fátækir, því að yðar er Guðs ríki. Heimurinn segir: "Reyndu að verða vinsæll og vel þekktur. En Jesús segir: "Sælir eruð þér, þá er menn hata yður, þá er þeir útskúfa yður og smána og bera út óhróður um yður vegna Mannssonarins. Fagnið á þeim degi og leikið af gleði, því laun yðar eru mikil á himni........"
Ungur piltur kom hlaupandi inn til föður síns og hrópaði: "Já, nú er ég
sannarlega glaður, pabbi. Frændi hefur lofað að kosta mig í háskólann. Nú
get ég orðið lögfræðingur. Framtíð mín er nú sannarlega tryggð."
"Það er ágætt, sonur minn," svaraði faðirinn. "Þú ferð þá að lesa af
dugnaði. En hvað svo?"
"Eftir fimm ár get ég tekið gott próf."
"Og svo?"
"Svo byrja ég starf mitt."
"Og svo?"
"Svo spara mér saman peninga, svo að ég geti séð mér og eininkonu farborða."
"Hvað svo?"
"Og svo reyni ég að gefa börnum mínum gott uppeldi."
"Og hvað svo?"
"Svo tek ég mér hvíld og gleðst yfir velferð barnanna minna."
"Og svo?"
"Svo - já, við verðum nú ekki eilíf hér á jörðinni - þá myndi ég deyja."
"OG SVO?, sonur minn og hvað svo?"
Þá fölnaði andlit hins unga manns. Tár blikuðu í augum hans, þegar hann
sagði: "Ég þakka þér, pabbi minn. Ég hafði raunverulega gleymt
aðalatriðinu að ég verð að deyja, og svo því sem dauðanum fylgir,
upprisunni. En nú skal ég hér eftir hegða mér samkvæmt því."