Prédikun séra Denis, Sunnudag 1. ágúst 2004
Hann er heimskingi!Þegar ég var barn var eitt af því sem foreldrar mínir sögðu mér: "Aldrei kalla einhvern heimskingja". Þetta er eitt af því sem ég hef aldrei gleymt og reyni því alltaf að kalla engan heimskingja. Svo að ég varð mjög hissa að lesa í Biblíunni að Guð sjálfur kallaði einhvern heimskingja! Til dæmis kallaði Guð ríka manninn í guðspjalli dagsins heimskingja. Hann er heimskingi vegna þess að hann vanrækti allt og alla fyrir utan sjálfan sig og jarðneskt líf. Hann undirbjó líf sitt eins og hann væri eini maðurinn í heiminum og að hann myndi lifa endalaust. Honum var alveg saman um nágranna sína og um Guð. Í Gamla testamentinu er stundum minnst á orðið "heimskingi" þegar verið er að tala um einhvern sem neitar því að Guð sé til eða þann sem hefur gleymt honum. "Heimskinginn segir í hjarta sínu: "Guð er ekki til"". Hver sem gleymir að líf hans sé lán frá Guði - lán sem getur verið innheimt hvenær sem er - er raunverulegur heimskingi. "Já, fíflsk er þjóð mín, mig þekkja þeir ekki. Heimskir synir eru þeir og vanhyggnir eru þeir." (Jer 4:22) En það merkilegasta við þessa sögu er hinn skyndilegi hápunktur. Ríki maðurinn heldur að hann sé svo öruggur, með því að vera að undirbúa mörg ár fram í tímann. Svo á einni stundu tapar hann öllu.
Þessi saga minnir okkur á þrjá hluti:
Annað sem við tökum eftir í þessari sögu er hve oft orðin "ég" og "minn" koma fyrir. Það eru mjög fáar dæmisögur sem sýna þessa gráðugu eigingirni. Allt hans viðhorf var öfugt við það hvernig fylgjendur Jesús ættu að hafa.
Heimurinn og allt umhverfi okkar hvetja okkur til að láta veraldlega hluti hafa forgang. En, allir lestrarnir okkar í dag hvetja okkur til hins andstæða, það er að setja Guð fram fyrir allt og að láta Guð hafa forgang í lífi okkar. Við skulum aldrei gleyma því að heimurinn hefur einungis áhuga á hlutum sem "heimskinginn" hafði áhuga á. Við, hins vegar, sem fylgjendur Jesú höfum, fyrst og fremst, áhuga á mun meiri og dýrmætari hlutum. Jesús segir okkur að leita fyrst Guðsríkisins. Ef við gerum það, lofar hann að Guð mun einnig blessa allar aðrar gerðir okkar.
Einu sinnu spurði faðir nokkur son sinn hvað hann ætlaði að gera við líf sitt.
"Ég ætla að læra einhverja iðn", sagði sonurinn.
"Og síðan hvað?", spurði faðirinn.
"Ég ætla að stofna mitt eigið fyrirtæki", sagði sonurinn.
"Og síðan hvað?", spurði faðirinn.
"Ég ætla að vera duglegur að vinna og verða ríkur", sagði sonurinn.
"Og síðan hvað?", spurði faðirinn.
"Þegar ég verð gamall mun ég lifa á peningunum mínum", sagði sonurinn.
"Og síðan hvað?", spurði faðirinn.
"Ég bíst við að einhvern daginn muni ég svo deyja", sagði sonurinn.
"Og síðan hvað?", spurði faðirinn.
Og síðan varð aðeins hljóð. Sonurinn hafði ekki enn lært að líta framhjá
sjálfum sér og þessu lífi.